"Wystarczy, że jesteście młodzi, abym was bardzo kochał." - Ksiądz Bosko

Nowe przykazania kościelne oraz ich interpretacja

1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.

Od 30 listopada 2003 r. decyzją Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski obowiązują następujące święta nakazane:

  • wszystkie niedziele,
  • uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia),
  • uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia),
  • uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia),
  • uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało),
  • uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia),
  • uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada).

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię Świętą.
W Polsce czas przyjmowania Komunii świętej wielkanocnej trwa od niedzieli poprzedzającej Środę Popielcową do uroczystości Trójcy Przenajświętszej.

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymać się od udziału w zabawach.
„Biskupi przyjęli nowelizację IV przykazania kościelnego. W miejsce dotychczasowego zapisu, który brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach" przyjęto nowe brzmienie: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w czasie Wielkiego Postu powstrzymywać się od udziału w zabawach" (podkreślenie red. Okólnika). Oznacza to, że okres formalnego zakazu zabaw został ograniczony do Wielkiego Postu. Nie zmienia to jednak w niczym dotychczasowego charakteru każdego piątku jako dnia pokutnego, w którym katolicy powinni “modlić się, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać wstrzemięźliwość” (por. kan. 1249-1250). Wyjątkiem są jedynie przypadające wtedy uroczystości. Jeśli więc w piątek katolik chciałby odstąpić ze słusznej przyczyny od pokutnego przeżywania tego dnia, winien uzyskać odpowiednią dyspensę” (Komunikat z 362. Zebrania plenarnego Episkopatu Polski, p. 2., 23 VI 2013 r.).

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.
Kościół powinien mieć środki konieczne do sprawowania i utrzymania miejsc kultu, prowadzenia dzieł apostolstwa i miłości, (charytatywne, wychowawcze, edukacyjne, itp.) oraz na godziwe utrzymanie szafarzy. (KPK 222)